Påsketur i eigen Jotunheim

Skrive 11. april 2012 av Hallgrim Rogn

Kva gjer vangsgjeldingen når det ikkje er att snø på stølen til påske? Vel, han tek i alle fall ikkje turen utanfor kommunegrensa.

«Folk har fri i starten av veka. Det fins ikkje snø på stølane. Forholda i høgfjellet er perfekte. Vi stikk på tur frå måndag-onsdag!»

Med utgangspunkt i denne enkle logikken og ei «hending» på fjesboka dukka eit titals lokale heltar opp ved Tyinkrysset måndag morgon 10.00. Klare for tur i «Den finaste delen av Jotunheimen». Altså den i Vang, om nokon lurte på kor den er.

Intersport - Joker

På Intersport vart kartet sett over, attglømt utstyr kjøpt inn og skismurning diskutert. Jokeren på si side forsynte oss med fersk rømme, frosen laks og dugelege mengder godteri. Faktisk såpass mykje snop at korkje sterk vind eller dårleg grunntrening kunne stogge oss. Tur skulle det bli!

I ekte optimistisk ånd kom vi fram til at det eigentleg berre var ein oppoverbakke ein bortoverbakke og ein nedoverbakke frå Tyin til Yksendalsbu. Lett.

Den fyrste oppoverbakken...

Tyin - Yksendalsbu

Etter at oppoverbakken (frå Tyin til Øyangen) var unnagjort vart det brått vindstille. Himmelen var allereie blå og føret blå ekstra. Vi var mildt sagt godt nøgde med situasjonen der vi staka oss over vatnet (bortoverbakken).

Noko mindre nøgde var vi etter eit litt vel optimistisk val av solgrop for matpausa. Vinden var nemleg tilbake med god kraft og sidan vi hadde sett oss til i ei fonn, fonna vi rett og slett omtrent bort der vi sat. Altså sat vi ikkje særleg lenge.

Kristian og Eli Anne utanfor Yksendalsbu

Etter bortoverbakken kom nedoverbakken og med vinden i ryggen hadde vi snart blåst heile vegen fram til Yksendalsbu.

Stor var lukka då vi oppdaga at eit fylgje på 13 stk frå DNT Oslo hadde valt seg same mål for dagen som oss. Altså Yksendalsbu. Enda større var lukka når det kort tid seinare ramla inn fire til som kom frå Tomashelleren. Altså var vi 27 stk som skulle overnatte på hytta som har 18 sengeplasser i hovudhytte og anneks til saman.

Store mengder elgkjøt, nokre klunkar frå lommelerka og ein aldri så liten quiz seinare, var klokka brått ti på kvelden. Og klokka ti skal sjølvsagt folk på ekte fellestur leggja seg til å sova. Så også vi. (Då me ti delte annekset med fem frå den ekte fellesturen).

Kveldskos på Yksendalsbu

Det vart med andre ord eit par timar med stirring i taket før nokre begynte å sovne. Då byrja sjølvsagt andre å snorke, og dei siste fekk dermed ikkje sove. Det hjalp ikkje særleg mykje at vi fyra opp til badstuetemperatur rett før sengetid for så å begå dødssynda å setja opp to glas (gjennomtrekk) for å få ned temperaturen. (For ja, det var sjølvsagt ingen som orka å stå opp å late att eit av glasa når temperaturen hadde gått noko ned).

Teen til det engelske paret i underkøya hadde tæla på kjøkkenbenken i løpet av morgonen

Resultatet vart ei natt med få timar søvn på dei aller fleste. Og at teen til det engelske paret i underkøya hadde tæla på kjøkkenbenken i løpet av morgonen. Gjennomtrekk veit du.

Yksendalsbu - Tomashelleren

Før tolv skulle vi vera i veg. Og trur du ikkje vi klarte å vera av garde allereie 10.55. Det kan hengje noko saman med at fellesturen vi delte annekset med hadde stått opp klokka sju. Men same kva ein stor prestasjon av oss - vi var ein heil time før skjema.

Kuldeperioda dei siste dagane gjorde at vi trossa all sunn fornuft og gjekk over isen på Yksnin. Det resulterte i eit halvvegs bad for ein noko ivrig fotograf som skulle forevige at Kristian fylte opp vassflaska si ved ein bekk. For eit slikt motiv er det verdt å risikere livet.

I overgangen mellom Yksnin og Skjetnin (For den som er kjend i området) vart det full stopp for å få på fellane, då vi skulle i gang med nesten fem hundre høgdemeter opp til Tomashelleren.

Storslagent panoramautsyn på turen

Klart vi måtte ha solgrop og matpause denne dagen og. Det viktigaste med å være på tur er som alle veit å «kosa seg». Med Torfinnstindane ruvande i bakgrunnen og sola steikande i andletet var alle greitt einige om at vi hadde valt ein utruleg mykje betre lokasjon for matpausa enn dagen før. Og vi vart sitjande rett så lenge.

Heldigvis er ikkje turen til Tomashelleren særleg lang, så det var ikkje veldig langt på dag før vi var framme.

Tomashelleren - Tomashelleren

Kva? Dette var då ein rar overskrift. Vart det fest på Tomashelleren? Eller vart leika vi boksen går rundt hytta resten av dagen?

Nei, saka er enkel. DNT-hytta Tomashelleren er oppkalla etter fjellet med same namn. Altså Tomashelleren (1626 moh.). Hit måtte vi sjølvsagt. Eller, dei som ikkje var for «slitne», eller «kalde», eller hadde «noko anna» å finne på, måtte i alle fall opp her.

På toppen av fjellet Tomashelleren

Etter ein kort topptur venta det oss stor utsikt. Vi såg ut av kommunegrensa i fleire himmelretningar. Og det var faktisk fint. Men aller finast, sjølvsagt, var utsynet over Vang. Torfinnstindane, Skutshorn, Slettmarkspiggen og Herredalen. Pluss ein heil bråte anna vi ikkje kunne namnet på. 360 graders panoramautsikt ville det stått i ei reklame om Tomashelleren.

Den kvelden gjorde vi vårt aller beste for å tømme alle sekker for mat og alkohol. Og sjølv om vi hadde med oss kjende storetarar og om mogleg endå meir kjende stordrikkarar vart det att både vått og tørt som vi fekk bera med oss ut att til Tyin neste dag.

Tomashelleren - Tyin

Sjølvaste sjarmøretappa. Med utsikt rett inn i Jotunheimen og Hurrungane. Og om mogleg ENDÅ betre solgrop enn dagen før.

Vi gav frå oss nokre hundre høgdemeter på turen og. Altså ei rett så komfortabel avslutning for ein gjeng som byrja å merke «kjøret». (Vi kom oss for eksempel ikkje av garde før nesten tolv denne dagen)

Sjarmøretappe med Falketind ruvande i bakgrunn

Vi byrja så smått å konkludere mot slutten av dagen. Ord som «digg», «herleg», og «suksess» dukka opp. Det same gjorde ord som «sliten», «tørst», og «nå skal det bli jæveli godt med en dusj».

Summen av alt dette kan ikkje tolkast anna enn att det var heilt greitt å stikke til «høgfjellet» i Vang nokre dagar for å sikre at det vart moglegheit for ski, solgrop, yatzi og vedfyring også denne påska.

Bildegalleri